(แอบบ่น)ไม่ได้เข้านานบล็อกกลิ่นเค็มๆแฮะ วันนี้เข้ารีวิวปนโฮก ขำๆ ค่ะ ขี้เกียจซีเรียส

(เหะ ตะกี้พิมพ์แล้วหายยยย ซีด.. )

................

"มาถึงก็แปะโปสเตอร์ซะก่อน"

งงตัวเองอยู่เหมือนกัน ที่ไปดูหนังครั้งล่านี้แอบหลบแนวแฟนตาซีไปดูแนวโรแมนติกใสๆ ที่แต่ก่อนไม่ยอมไปดูในโรงเด็ดขาด เพราะกี่เรื่องๆก็ได้ไปเฝ้าพระอินทร์ทุกครั้งแต่ปิดเทอมใหญ่หัวใจว้าวุ่นไม่เป็นอย่างนั้น กลับน่าประทับใจ

อาจเป็นเพราะมีเรื่องราวความรักถึงสีเรื่องสีรส ก็เป็นธรรมดาที่ต้องมีสักเรื่องที่โดนใจ ต่างกันแค่ใครจะติดใจเรื่องไหนมากกว่ากัน

-------------------------------------------

เรื่องแรกน่าจะถูกใจวัย(แรก)รุ่น เริ่มกันที่ความรักวุ่นๆ แบบเด็กๆ ของพุกับไม้คู่หูคู่แข่งที่หล่อซะ...  ปกติเคยแต่มีสาวๆมากรี้ดโดยไม่ต้องพยายาม ปิดเทอมนี้ต้องแข่งกันจีบเพื่อนจากโรงเรียนเก่าชื่อ นานา” โดยมีกติกาว่าใครได้เบอร์โทรก่อน คนนั้นชนะ แต่งานนี้ไม่หมูอีกแล้วเพราะสาวเธอดันรู้แกว

- จริงๆแล้วตั้งใจมาดูน้องไมเคิลนะเนี่ย แต่บทเรื่องนี้กับเด็กหอไม่ค่อยต่างสักเท่าไหร่เลย บทไม่หลากหลาย ส่วนน้องคนอื่นๆก็น่ารักดี มุขกระจาย บางมุขก็..อืม...หัวเราะดีไหมนะ(เหอะๆ ป้าไม่ขำ ป้าเลี่ยนนน)

- ชอบตอนที่นานานอนฟังเพลงไปด้วยดูหนังไปด้วย แล้วแม่นานาก็เลยบอกว่า "เลือกเอาซักอย่างสิลูก" ชะอุ้ยยย...นี่คุณแม่หมายถึงเรื่องไหนคะเนี่ย

-------------------------------------------

เรื่องที่สองกล่าวถึงความรักที่ผู้ใหญ่มักจะมองว่าไร้สาระนั่นคือ บ้าดารา โอเล็ก เกิดไปหลงใหลนักร้องจีน(รึไต้หวันหว่า?) อาการอยู่ในขั้นวิกฤต เธอลงทุนเรียนภาษาจีนเพื่อจะได้เข้าใจความหมายของเพลงที่ ตี่ตี๋ ร้องมากขึ้นอีกหน่อย ความหวังสูงสุดในขณะนั้นคือได้เจอตัวจริงของเขาสักครั้ง

- แม้เรื่องนี้จะเป็นเรื่องราวของเด็กม.ปลาย แต่โดนใจสาวๆตั้งแต่สาวมากไปถึงสาวเหลือน้อย ก็ความรักไม่เข้าใครออกใครนี่คะ หนุ่มในฝันอยู่ตรงหน้า(จอ)แล้ว จะไม่ให้หลงรักได้อย่างไร

- น้องโฟกัสยอดเยี่ยม เล่นอยู่คนเดียวแต่ก็ดูสนุก ลุ้นกะน้องเขาจริงๆ บางคนดูแล้วบอกว่า "เฮ้ย...นี่มันชีวิตตรูนี่หว่า" "เหมือนตรูเลย" "It's my life~" ฯลฯ

- ภาพ เสียง ฉากเรื่องนี้ลงตัวมาก ที่สุดคงเป็นตอนที่ขึ้นคำแปลเพลงของตี่ตี๋ว่าจริงๆแล้วร้องยังไง ซึ้งสุดยอด ถ้าไม่ใช่เพลงประกอบเรื่องนี้ ฟังให้ตายก็คงไม่ซึ้งได้ขนาดนี้

- "ตับคุณสุขภาพดีไหม?"

-------------------------------------------

โตขึ้นมาอีกหน่อย เป็นรักชวนอึดอัดใจของโจ้ หนุ่มนักศึกษาผู้ชอบดูหนังเป็นชีวิตจิตใจ ที่หลงรักซี เพื่อนของตัวเอง เมื่อไม่รู้จะบอกรักอย่างไรก็เลยยืมวิธีบอกรักจากในหนังมาใช้ แม้ดูไม่ค่อยจะได้ผลเท่าไหร่ แต่เขาก็ยังไม่ยอมแพ้  สู้เขาต่อไปนะโจ้ คนทั้งโรงเป็นกำลังใจให้

- สงสารก็สงสารนะ แต่รู้สึกแปลกๆ ไงไม่รู้ง่ะ

- เจ๊ซี โหดร้ายยยย

------------------------------------------

ท้ายสุด และหนักสุด คือเรื่องของนวลกับเหิร ทั้งสองเป็นแฟนกันอยู่ดีๆ วันหนึ่งนวลต้องไปฝึกงานที่จังหวัดตรัง ทิ้งให้เหิรอยู่กรุงเทพคนเดียวกับเพื่อนอีกเป็นฝูงและ AV สาวญี่ปุ่นเป็นตั้งๆ แม้จะอดทนอดกลั้นซื่อสัตย์ต่อนวลมาได้ตลอด แต่ก็ตกม้าตาย ในขณะที่กำลังจับรถไฟไปตรัง บังเอิญเจอกับน้องอ้อย เอ้ยย อาโออิสาวญี่ปุ่นตัวเป็นๆ ตรงสเป็กเหิรทุกประการ เป้าหมายจากตรังจึงกลายเป็นฟูลมูนปาร์ตี้ที่เกาะพะงันเสียอย่างนั้น...

- อาโออิ เซ็กซี่ซะไม่มี เล่นเรื่องนี้สวยกว่าตอนถ่ายแบบอีกนะ

- เหิร: "เป็นอะไรรึเปล่า"

นวล: "ไม่เป็นอะไรหรอก แค่เจ็บ"

โดนนนนน!!

------------------------------------------

แม้หนังของคุณ ทรงยศ สุขมากอนันต์ ค่อนข้างจะลึกซึ้ง ไม่ว่าจะเป็นบทพูด ฉาก ฯลฯ มักจะสื่อถึงบางสิ่งบางอย่างได้ ขึ้นอยู่กับว่าเราจะสังเกตเห็นหรือไม่ แต่ถ้าไม่เห็นก็ไม่เป็นไร ดูแต่สิ่งที่ปรากฎให้เห็นชัดๆ ก็สนุก และเพลิดเพลินได้ไม่แพ้กันค่ะ

======

ขอโฮกเรื่อง "สี่แพร่ง"

เห็นตัวอย่างในโรงแล้ว น่าดูมาก~

น่ากลัวกว่าลองของอีก แต่หลอนแค่ไหนก็อยากดู

โดยเฉพาะเรื่อง Flight 224 ที่พลอยเล่นเป็นแอร์ฯ ต้องอยู่สองต่อสองกับศพบนเครื่องบิน

เดาไม่ออกว่าจะจบยังไง

ศพเฮี้ยน ศพเป็นผี หรือศพไม่เกี่ยว แอร์ฯจิตเอง

ทำไมไม่เอาศพใส่โลง (ยังหลอนไม่พอฤา?)

กัปตันไม่กลัวเหรอ ทำไมผีไม่หลอกกัปตันฯ

ฯลฯ

เรื่องคนกลางก็น่ากลัว

อยากดู๊~

edit @ 26 Mar 2008 19:03:23 by °°Greenpenguin°°

Comment

Comment:

Tweet

มาโฮกปิดเทอมใหญ่ค่ะ ชอบตอนที่นวลพูด "แค่เจ็บ" เหมือนกันค่ะ แอบสะใจนิดๆ open-mounthed smile
ส่วนพรีวิวสี่แพร่ง เห็นแล้วเราเองก็อยากไปดูเหมือนกันค่ะ สงสัยว่าคุณแอร์ฯจะเป็นไงต่อ

#1 By Pukpik on 2008-04-02 19:10